İyi Olmak, İyi Hissetmek Ne Demek?

“İyi misin?” Bu soru gün içinde defalarca karşımıza çıkar. Ama cevabımız çoğu zaman ezberlenmiş birkaç kelimeden ibarettir: “İyiyim, ya sen?” Gerçekten iyi olmakla, iyi hissetmeye çalışmak arasında fark var. Ve bu fark, insanın çağdaş trajedilerinden birini doğuruyor: İyi olmaya çalışmakla tükenmek arasında sıkışmak. Martin Seligman, “Authentic Happiness” kitabında “iyi hissetmenin” ötesinde bir yaşamdan söz eder. Ona göre, sadece olumlu duygulara sahip olmak yetmez. Gerçek refah, anlam, bağlılık, ilişkiler, başarı ve haz gibi katmanların bir bütünüdür. “Gerçek mutluluk, yalnızca iyi hissetmek değil; iyi olmak, iyi yaşamak ve derin bir doyum hissiyle yaşamaktır.” — Martin Seligman, Authentic Happiness Ama modern dünyada çoğu zaman iyi hissetmekle oyalanıyoruz. Bir şeyler eksildiğinde hemen yenisini koymaya çalışıyoruz: Yeni hedefler, yeni rutinler, yeni alışkanlıklar. Çünkü kötü hissetmek bize göre değil. Halbuki hissetmenin tüm tonları insan olmaya dahildir. Peki ya “iyi olmak” ne demek? İyi olmak, yalnızca bir ruh hali değil; bir duruş, bir özle barışıklık hâlidir. Kendinle, başkalarıyla ve hayatla kurduğun ilişkideki açıklık ve içtenliktir. Jon Kabat-Zinn bu konuda şöyle yazar: “İyi olmak, iyi hissetmekten daha fazlasıdır. Bu, farkındalıkla yaşamak, kalbinle temas kurmak ve dünyada şefkatle var olmayı seçmektir.” — İyi Hissetme Sanatı Yani bazen iyi olmanın içinde, üzgünlük, kırgınlık, yorgunluk da olabilir. İyi olmayı, steril bir mutluluk hali zannetmek, bu yüzden yanıltıcıdır. Sürdürülebilir Olmak Neden Bu Kadar Zor? İnsan olmak, iniş çıkışları olan bir varoluş biçimi. Bir gün motive, diğer gün kırılgan olabiliriz. İyi olma halini sabit tutmaya çalışmak, dalgaları sabitlemeye çalışmak gibidir. Ve çoğu zaman bu çaba, daha fazla kırılganlık getirir. Dr. David Hawkins’in teslimiyet öğretisi burada devreye girer: “İçsel huzur, her duyguyu olduğu gibi kabul etmekten geçer. Sürdürülebilirlik, direnişin değil, açıklığın eseridir.” — Bırakmak,Teslimiyete Giden Yol Yani sürdürülebilirlik bir kontrol çabası değil; bir akış hâlidir. İyi olmak, bazen kötü hissetmeye de izin verebilmekten geçer.